The first week of the new decade has been a living hell for the people of Iran and all those worried about the prospect of a full-on military confrontation between Tehran and Washington.
آرش عزيزي- إيران واير
خلال تغطية أحداث مقتل قاسم سليماني، تمت الإشارة إلى بلد أكثر من غيره بخلاف إيران وأمريكا، وهو العراق, ذلك البلد الذي جعل من سليماني قائًدا معروفًا في ساحات معاركه، وهو نفس البلد الذي كان مكان موته.
ورغم ذلك فإن شعب بلد آخر قد أبدى ردة فعل إزاء مقتل سليماني أكثر من العراقيين، وهو شعب سوريا, تلك الدولة التي لعب سليماني دورًا رئيسيًا في أحداثها خلال السنوات الأخيرة.
انتشار در ایندیپندنت فارسی
در بحبوحه مذاکرات هستهای ایران، مردم کشورمان و هر کس که این مذاکرات را دنبال میکرد خوب از قدرتهای کنگره آمریکا و اصل تفکیک قوا در نظام دموکراتیک این کشور با خبر شد. آن زمان کنگره دست جمهوریخواهان بود و کاخ سفید دست اوبامای دموکرات و نمایندگان قوه مقننه نشان دادند که یک بعد جدی قدرت در آمریکا هستند.
حالا صحنه تا حدودی برعکس شده. ترامپِ جمهوریخواه رئیسجمهوری و نیمی از کنگره دست حزب مخالف است. (مجلس نمایندگان دست دموکراتهاست اما جمهوریخواهان در مجلس سنا اکثریت دارند) حالا که ترامپ با ترور ناگهانی قاسم سلیمانی دست به جسورانهترین تصمیم ممکن در سیاست خارجه زده، کنگره در مقابل او از چه قدرتی برخوردار خواهد بود؟
Published by +972 magazine, January 5, 2020 In 18th century Vienna, where intellectuals and flaneurs liked to hob nob in the city’s fabled cafe scene, there was said to have been an infamous saying: “What’s… You don’t need to mourn Qassem Soleimani to be deeply worried: Reflections of an Iranian dissident in exile
انتشار در ایندیپندنت فارسی
تاریخدانان مدتها است میدانند که بر خلاف نظریات کهنهشده، تاریخ را تنها «مردان بزرگ» نمیسازند. اما لحظاتی هست که واقعا تصمیمات افرادی معدود تکلیف تاریخ را تعیین میکند. البته این افراد معدود هم به قول آن گفته معروف کارل مارکس سرنوشت خود را در چارچوب انتخابهای محدودی که به آنها داده شده، میسازند.