Skip to content

مارتین اسکورسیزی، برنده واقعی اسکار ۲۰۲۰؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

در پی مراسم اسکار معمولا این سوال مطرح می‌شود که برنده واقعی که بود و بازنده‌ها کدام‌ها بودند؟ شب اسکار برای بیشتر فیلم‌ها معمولا مخلوطی از تلخ و شیرین است؛ پیروزی در بعضی جوایز و شکست در برخی دیگر. در پی اسکار ۲۰۲۰ اما به نظر جایی برای شک باقی نمانده. پیروزی‌های پی در پی «انگل»، محصول کره جنوبی و ساخته بونگ جون هو جهانی را مبهوت کرد و حتی خود عوامل فیلم را نیز. بونگ جون هو با هت تریکی خیره کننده سه جایزه بهترین فیلم‌نامه اصلی، بهترین کارگردان و بهترین فیلم بین‌المللی را از آن خود کرد و در لحظه بزرگ آخر، تاج نهایی و تاریخ‌ساز بر سر این درام اجتماعی گذاشته شد: اسکار بهترین فیلم. این اولین فیلم غیرانگلیسی‌زبان در طول تاریخ اسکار است که به این جایزه دست پیدا می‌کند. وقتی به یاد داشته باشیم که آقای بونگ پیش از این نخل طلای جشنواره کن را هم از آن خود کرده است به این نتیجه می‌رسیم که «انگل» شاید پرافتخارترین فیلم کل تاریخ سینما باشد.

در این میان «مرد ایرلندی» آخرین ساخته مارتین اسکورسیزی شاید بزرگ‌ترین بازنده دیشب بود. این فیلم تقریبا چهار ساعته با بازی اسطوره‌هایی همچون رابرت دونیرو، آل پاچینو و جو پشی لابد انتظار داشت دل هالیوود را برباید و جایزه‌ها را درو کند. آکادمی اسکار معمولا به فیلم‌های اینچنینی دل خوشی نشان می‌دهد و برای اسکورسیزی که تا بحال علیرغم چهارده بار نامزد شدن تنها یک بار پیروز شده شاید این امید می‌رفت که با ساختن فیلمی به این بزرگی شب اسکار را مال خود کند. ماه پیش که نامزدها اعلام شدند «مرد ایرلندی» با ۱۰ نامزدی در جایگاهی رفیع قرار گرفت.

مارتین اسکورسیزی، برنده واقعی اسکار ۲۰۲۰؟

چهار ماه پس از حمله ترکیه، رژاوا همچنان پابرجاست

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

درست چهار ماه پیش، در روز ۹ اکتبر بود که فاز نظامی عملیات «چشمه صلح» ترکیه آغاز شد. آمریکا به رهبری دونالد ترامپ نیروهایش را از شمال شرق سوریه خارج کرد و به نیروهای ارتش ترکیه اجازه داد دست به اشغال خاک منطقه‌ای بزنند که چند سال است توسط «نیروهای دموکراتیک سوریه» اداره می‌شود؛ گروهی که بنیان‌گذارش کردهای چپ‌گرای سوریه با تمایلات آنارشیستی و معتقد به اصول خودگردانی هستند و اغلب به نام کردی خود «رژاوا» شناخته می‌شود. ترکیه در این حمله خود با گروهی به نام «ارتش ملی سوریه» همراه بود، متشکل از اسلام‌گرایان افراطی، که هنگام حمله به شهرهایی همچون رأس‌العین و تل ابیض جنایاتی جنگی آفریدند، که مورد اعتراض جهانیان قرار گرفت.

چهار ماه پس از حمله ترکیه، رژاوا همچنان پابرجاست

قرار الكونغرس الأمريكي بشأن دعم حقوق البهائيين في إيران

  • by

Published by IranWire Arabic أصدر مجلس النواب في الكونغرس الأمريكي يوم الخميس 30 يناير 2020م قرارًا يدين إيران بسبب قمع الأقلية الدينية البهائية في إيران، وقد بات هذا القرار أشبه بعادة سنوية، حيث صادق الكونغرس… قرار الكونغرس الأمريكي بشأن دعم حقوق البهائيين في إيران

ساعت‌ها تاخیر در اعلام نتایج انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در آیوا

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

شاید باورنکردنی به نظر برسد اما انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا امسال از تفلیس، پایتخت گرجستان، آغاز شد.

ساعت‌ها تاخیر در اعلام نتایج انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در آیوا

دود سفید در بغداد؛ نخست‌وزیر جدید عراق کیست؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

بیش از سه ماه بعد از اعتراضات گسترده مردم عراق و دو ماه پس از استعفای عادل عبدالمهدی، عراق بالاخره نخست‌وزیر جدیدی پیدا کرد. مجلس عراق در این مدت البته موفق به توافق بر سر فردی جدید نشده بود، اما برهم صالح، رئیس‌ جمهوری، به تهدیدش عمل کرد و دیروز (شنبه) خود نخست‌وزیری جدید معرفی کرد. طبق قانون اساسی عراق، محمد توفیق علاوی حالا یک ماه وقت دارد تا کابینه تشکیل دهد و آن ‌را به تایید مجلس برساند. اگر موفق نشود، آن‌وقت رئیس ‌جمهوری دوباره پانزده روز برای معرفی نخست‌وزیر جدید وقت خواهد داشت.

دود سفید در بغداد؛ نخست‌وزیر جدید عراق کیست؟

برگزیت تمام شد؛ چه آینده ای در انتظار بریتانیا و اتحادیه اروپا خواهد بود؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

دیروز صبح که محل اقامتم در غرب لندن را به مقصد مرکز شهر ترک کردم، ناگهان به یادم آمد که امروز روز آخر ماه است؛ روز برگزیت، خروج رسمی بریتانیا از اتحادیه اروپا. بیش از ۴۷ سال پس از پیوستن بریتانیا به اتحادیه اروپا و سه سال پس آن همه‌پرسی پرماجرا، لحظه خروج بالاخره فرا رسید. در این سه سال شاهد چند بار انتخابات و دو بار تعویض نخست‌وزیر و چندین دور مذاکرات بین لندن و بروکسل بوده‌ایم. اما نتیجه بالاخره همان شد که رای‌دهندگان در این دموکراسی قدیمی اراده کرده بودند. ساعت یازده شب به وقت گرینویچ، برج معروف بیگ بن به صدا درآمد، پرچم بریتانیا در بروکسل پایین کشیده شد و اعلام شد که اکنون اتحادیه اروپا ۲۷ عضو دارد.

برگزیت تمام شد؛ چه آینده ای در انتظار بریتانیا و اتحادیه اروپا خواهد بود؟

از سقوط هواپیمای اوکراینی تا ویروس کرونا: چالش دولت‌های دیکتاتوری

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

ژو شیانوانگ، شهردار شهر ووهان در چین، مرا یاد سرتیپ امیرعلی حاجی‌زاده، از فرماندهان سپاه پاسداران در ایران می‌اندازد. در ظاهر این دو شاید شباهتی با هم  نداشته باشند، اما شهردار چینی اخیرا در موقعیتی قرار گرفت که بی‌شباهت با سرتیپ سپاهی نبود: به گردن گرفتن تقصیری که متعلق به کل نظام بود، دو نظام دیکتاتوری، که این دو نشان دادند حاضرند برای دفاع از آن هر کاری بکنند؛ حتی قربانی کردن خود.

از سقوط هواپیمای اوکراینی تا ویروس کرونا: چالش دولت‌های دیکتاتوری

اسرائیلی‌ها در واشینگتن چه می‌کنند؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

دوازده سال پیش که تونی بلر از سمت خود به عنوان نخست‌وزیر بریتانیا استعفا داد، بلافاصله شغل جدیدی را پذیرفت: نماینده رسمی جامعه جهانی (چهارگانه متشکل از سازمان ملل، آمریکا، روسیه و اتحادیه اروپا) برای حل مساله خاورمیانه و رقم زدن صلح بین اسرائیل و فلسطین. آقای بلر در صحبت‌هایش اغلب به این اشاره می‌کرد که مساله اسرائیل و فلسطین هر پیچیدگی داشته باشد از یک لحاظ نسبتا ساده است و آن این‌که توافقی عمومی در جامعه جهانی در مورد چهارچوب‌های صلح موجود است. اشاره او به «راه‌حل دو دولتی» بود که در پی نشست‌ها و توافق‌های مادرید و اسلو در اوایل دهه ۱۹۹۰ مورد پذیرش اکثریت جامعه جهانی و رهبری سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) و بخش عمده‌ای از احزاب اسرائیل بود. این‌که میخ آخر در تابوت آن‌چه می‌توان «اجماع اسلو» نامید دقیقا کی زده شد موضوعی است که تاریخدانان سال‌ها در موردش جدل خواهند کرد. اما در اولین روزهای دهه ۲۰۲۰ شکی نیست که هیچ کس جرات ندارد حرف‌های خوش‌بینانه آن روزهای آقای بلر را تایید کند.

اسرائیلی‌ها در واشینگتن چه می‌کنند؟

ظریف در برابر ترامپ؛ دیپلماسی توییتری به جایی می‌رسد؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

ده‌ها سال بعد که تاریخ اینترنت نوشته شود، میراث اصلی توییتر، احتمالا نقش آن در دیپلماسی باشد. این پرنده کوچک آبی، در دوران حیات خود چند بار با بحران مواجه شده است، اما نقش بی‌بدیل آن در دیپلماسی امروز، انکار ناپذیر است. هر گوشه دنیا که اتفاقی رخ می‌دهد، از مهم‌ترین مقامات جهان تا مقامات محلی، از اشخاص حقیقی تا حقوقی، از آیت‌الله خامنه‌ای تا شرکت مک‌دونالد، از توییتر استفاده می‌کنند تا صدای خود را بلافاصله به گوش برسانند. استفاده از توییتر اما فقط برای اطلاع‌رسانی نیست. این پلاتفرم، همچنین فرصتی برای خطاب قرار دادن مستقیم است و امکان نوعی گفت‌وگوی مجازی را فراهم کرده است که تصورش در دوره‌های پیش از آن ممکن نبود. در سال ۱۹۶۲، در پی بحران موشکی کوبا، برای اولین بار خط تلفن مستقیم و بی‌واسطه‌ای بین رئیس‌ جمهوری آمریکا و رهبر «اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی» وقت برقرار شد، تا ابرقدرت‌ها دست به تصمیمات عجولانه نزنند. امروز اما، حتی رهبرانی که هیچ‌گونه‌ای رابطه‌ای با هم ندارند، می‌توانند دست به نوعی دیپلماسی عمومی با هم بزنند که فوری و مستقیم، و بدون واسطه رسانه‌ها و نشست‌های خبری است.

ظریف در برابر ترامپ؛ دیپلماسی توییتری به جایی می‌رسد؟