انتشار در ایندیپندنت فارسی
در آمریکا کمتر اسمی مثل اسم خانواده کندی شهرت و آوازه دارد. اعضای خانواده آخرین رئیس جمهوری آمریکا که ترور شد، هرگز نتوانستهاند به کاخ سفید نزدیک شوند (غیر از برادرش رابرت کندی که در سال ۱۹۶۸ در میان کارزار انتخاباتیاش توسط تروریستی فلسطینی ترور شد)، اما همچنان در سطوح مختلف سیاست حضور دارند و گاه ایفای نقش میکنند.
نوه ۲۷ ساله جان کندی رویاروی معاون ترامپ: پدرم را تحریف نکنید
انتشار در ایندیپندنت فارسی
جمعه هفته گذشته روز خوبی برای مونیکا لوینسکی نبود. همین بود که در توییتر نوشته بود: «این قطعا از اون روزهاییست که آدم میخواد بگه «این دیگه چه زهرماریه!» ». آن تویيت تا لحظه نوشتن این مقاله با بیش از ۲۸۲۰۰ بازنشر و نزدیک به ۱۹۲ هزار «لایک» مواجه شده است. لوینسکی البته مستقیما به چیزی اشاره نکرده بود، اما هرکس که خبرهای روز را دنبال میکند، منظور او را میداند.
انتشار در ایندیپندنت فارسی
پنجشنبه صبح اگر به سراسر سرزمین پهناور روسیه سفر میکردی و از مردم میپرسیدی نام «میخائیل میشیوستین» را شنیدهاند یا نه، احتمالا بیشتر شهروندان بزرگترین کشور دنیا، حتی آنها که خوره کرملینشناسی هستند، پاسخ منفی میدادند. آقای میشوستین اما حالا به نامی تبدیل شده است که رسانههای سراسر جهان راجع به او مینویسند؛ چرا که ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، پس از اخراج غیرمنتظره تمام کابینه خود، او را به سمت نخستوزیر جدید منصوب کرد. حالا این بوروکرات ۵۳ ساله و سابقا ناشناس، پس از هشت سال، جای دمیتری مدودف را میگیرد که در شطرنج سیاسی روسیه که سایه سنگین پوتین بر جای جای آن افتادهاست، مهرهای شناخته شده است. پارلمان روسیه که اکثریت آن با حزب «روسیه متحد» آقای پوتین است، با ۳۸۳ رای مثبت و ۴۱ رای ممتنع (و صفر رای منفی) این انتصاب را تایید کرد.
آقای میشوستین را اما دو دسته از قبل میشناختند. یکی آنها که علاقه خاصی به موضوع اداره نظام مالیاتی کشور دارند، و دیگری، طرفداران هاکی.
انتشار در ایندیپندنت فارسی
اعلام نامزدهای جایزه اسکار همیشه باعث واکنشهای مختلف از جمله خشم و ناراحتی میشود. دنیای هنر است و سلیقه همیشه نقش مهمی دارد. در سالهای اخیر با توجه بیشتر به تبعیض جنسیتی و نژادی، از این منظر هم به نامزدیها و جوایز توجه میشود. خیلیها میپرسند، چرا اعضای آکادمی که اسکار را اعطا میکنند اینقدر به هنرمندان زن و غیرسفیدپوست کملطف هستند؟
اسکار امسال هم خیلی منتقدین را عصبانی کرده است. از جمله پیتر برَدشا، منتقد انگلیسی روزنامه «گاردین»، که سلیقه خاص خودش را دارد. با خیلی فیلمها مهربان است اما امان از روزی که با فیلمی در میافتد. از جمله با فیلم «جوکر» به کارگردانی تد فیلیپس و با بازی فراموشناشدنی خوآکین فینیکس، که این منتقد نامآشنا دل خوشی از آن ندارد. این فیلم با یازده نامزدی (از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردان و بهترین بازیگر مرد برای فینیکس) در صدر قرار گرفته و همین داد بردشا را درآورده است.
اسکورسیزی در مقابل تارانتینو و «جوکر»؛ جاهای خالی و منتقدین عصبانی
انتشار در ایندیپندنت فارسی
سفری که از ماهها پیش برنامهاش را ریخته بودند در فضای پرتلاطم این روزها معنای دیگری یافت: اولین سفر رسمی تمیم بن حمد آل ثانی، امیر قطر، به ایران. شیخ تمیم ۳۹ ساله شش سال است که سر کار آمده و در مدت زمامداریاش شاهد پیش آمدن قائله کشورش با تنها همسایه زمینی خود، عربستان سعودی بوده و در نتیجه نزدیکی بیشتر به جمهوری اسلامی ایران. حالا او که پیش از این تنها در زمان ولیعهدی برای سفرهای شکاری و تفریحی به ایران آمده بود روز یکشنبه سفری نیمروزه به تهران انجام داد تا اولین رهبر جهان باشد که در پی ترور قاسم سلیمانی به ایران سفر میکند.
شیخ تمیم پیش از ایران توقف کوتاهی در مسقط داشت تا با هیثم بن طارق، سلطان جدید عمان، دیدار کند و درگذشت سلطان قابوس را تسلیت بگوید. جواد ظریف، وزیر خارجه ایران، هم در همین روز شلوغ مسقط به این شهر رفت و در مراسم یادبود سلطان قابوس شرکت کرد و با سلطان جدید دیدار کرد. رسانههای ایران نقل کردند که حاکم جدید وعده داده سیاست خارجه مسقط عوض نشود و همچنان بر بنیان روابط دوستانه با تمام کشورها از جمله ایران باشد. در میان شش کشور عرب حاشیه خلیج فارس، مسقط به تهران از همه نزدیکتر است.
انتشار در ایندیپندنت فارسی
خاورمیانه پر از تشتت و جدایی است. در این میان اما شاید یک حکمران بود که بیش از همه توانست پلی بین کشورهای مختلف این منطقه پرآشوب باشد. سلطان قابوس بن سعید، حکمرانی از خاندان دیرین آل سعید عمان، دیروز درگذشت. آن هم درست در زمانی که جای خالی سلطان دیپلمات در میان تلاطمهای رابطه ایران و آمریکا احساس خواهد شد. جای سلطان را هیثم بن طارق آل سعید گرفته، یکی از قوم و خویشهایش که مدتها وزیر فرهنگ بود. بسیاری امیدوار بودند که یوسف بن علوی، وزیر دِفاکتوی امور خارجه، سلطان بعدی باشد تا به سنت دیپلماسی مسقطی ادامه دهد. با آمدن هیثم، ناظرین منتظرند ببینند بن علوی در جایش ماندگار میشود یا نه و این کشور کوچک ۴/۶ میلیونی چگونه به عصر جدید تاریخ خود قدم خواهد گذاشت.
معروف بود که سلطان قابوس از معدود سلاطین واقعا مطلقه جهان است. او در سالهای گوناگون، ضمن حفظ سمت سلطنت هم نخستوزیر بود هم رئیس بانک مرکزی هم وزیر مالیه و دفاع و امور خارجه. (بن علوی هرگز سمت رسمی وزیر خارجه را نداشت)
The first week of the new decade has been a living hell for the people of Iran and all those worried about the prospect of a full-on military confrontation between Tehran and Washington.
آرش عزيزي- إيران واير
خلال تغطية أحداث مقتل قاسم سليماني، تمت الإشارة إلى بلد أكثر من غيره بخلاف إيران وأمريكا، وهو العراق, ذلك البلد الذي جعل من سليماني قائًدا معروفًا في ساحات معاركه، وهو نفس البلد الذي كان مكان موته.
ورغم ذلك فإن شعب بلد آخر قد أبدى ردة فعل إزاء مقتل سليماني أكثر من العراقيين، وهو شعب سوريا, تلك الدولة التي لعب سليماني دورًا رئيسيًا في أحداثها خلال السنوات الأخيرة.
انتشار در ایندیپندنت فارسی
در بحبوحه مذاکرات هستهای ایران، مردم کشورمان و هر کس که این مذاکرات را دنبال میکرد خوب از قدرتهای کنگره آمریکا و اصل تفکیک قوا در نظام دموکراتیک این کشور با خبر شد. آن زمان کنگره دست جمهوریخواهان بود و کاخ سفید دست اوبامای دموکرات و نمایندگان قوه مقننه نشان دادند که یک بعد جدی قدرت در آمریکا هستند.
حالا صحنه تا حدودی برعکس شده. ترامپِ جمهوریخواه رئیسجمهوری و نیمی از کنگره دست حزب مخالف است. (مجلس نمایندگان دست دموکراتهاست اما جمهوریخواهان در مجلس سنا اکثریت دارند) حالا که ترامپ با ترور ناگهانی قاسم سلیمانی دست به جسورانهترین تصمیم ممکن در سیاست خارجه زده، کنگره در مقابل او از چه قدرتی برخوردار خواهد بود؟