انتشار در ایندیپندنت فارسی

بیروت و صحنه‌ای ناآشنا: تظاهرات خیابانی علیه شهروندان ارمنی‌تبار لبنان با شعارهایی علیه آن‌‌ها و در طرفداری از شخصیت خارجی، رجب طیب اردوغان، رییس‌جمهور ترکیه. این اعتراضات مورد پوشش وسیع رسانه‌ای قرار نگرفته‌اند اما نقل صحبت رسانه‌های اجتماعی و رسانه‌های ارمنی هستند. ساکو آریان، چهره ارمنی‌تبار لبنان، در فیس‌بوک عکس و فیلم منتشر کرد و به تحلیل این وقایع نشست.

چرا به این‌جا رسیده‌ایم؟

بعد از تحریک‌ از سوی طرفداران اردوغان: حمله به ارمنی‌ها در لبنان

انتشار در ایران‌وایر

خاورمیانه شاید بیشتر از هر منطقه دیگری در جهان پر از اختلاف بین کشورهایش باشد. دو کشور بزرگ آن، ایران و عربستان سعودی، درگیر جنگ سرد با یکدیگرند و هزار بلوک ریزودرشت دیگر در منطقه وجود دارند و همین کار تجارت درون منطقه را دشوار می‌کند. روابط اقتصادی موجود هم اغلب نابرابر، یک‌طرفه و بر بنیان نیازهای جنگی هستند.

نمونه واضح این پدیده روابط اقتصادی بین ایران و سوریه است. تا پیش از سال ۲۰۱۱ علیرغم ۳۰ سال ائتلاف استراتژیک بین ایران و سوریه رابطه اقتصادی چندانی بین دو کشور وجود نداشت؛ اما در این سال اوضاع عوض شد. «بشار اسد»، رییس‌جمهور سوریه، دست به سرکوب متوحشانه خیزش سراسری مردم زد و کشورش را وارد جنگ داخلی کرد. ایران به حامی اصلی او در منطقه بدل شد و این‌ موضوع بنیان رشد روابط اقتصادی دو کشور شد.

رقابت نفس‌گیر؛ ماراتن ایران و روسیه بر سر منافع خود در سوریه

انتشار در ایندیپندنت فارسی

مایکل پَک، فیلمساز محافظه‌کاری که دونالد ترامپ مدت‌ها می‌کوشید به ریاست «آژانس رسانه‌های جهانی آمریکا» منصوب کند، بالاخره با رای مثبت مجلس سنا به این سمت رسید.

رئیس‌جمهوری آمریکا روز پنجشنبه در واکنش به انتصاب موفق پک گفت: «تبریک به مایکل پک! هیچ کس نمی‌داند این چه پیروزی مهمی برای آمریکا است. چرا؟ چون او مدیر صدای آمریکا خواهد بود و همه چیزهای مربوط به آن.»

آقای پک فیلمسازی راست‌گرا است و رسانه‌هایی همچون روزنامه لیبرال‌ماب «نیویورک تایمز» او را از نزدیکان استیو بنون، مشاور جنجالی سابق آقای ترامپ می‌دانند که چهره‌ای از راست افراطی محسوب می‌شود. آقای پک در وب‌سایت خبری «برایبارت» همکاری‌هایی با آقای بنون داشته است.

فیلمساز محافظه‌کار،‌ رئیس جدید رسانه‌های جهانی آمریکا، کیست؟

انتشار در ایندیپندنت فارسی

شیوع ویروس کرونا بحرانی در زمینه بهداشت عمومی بود اما جهان بیش از هر چیز نگران عواقب اقتصادی این بحران است. دولت‌های جهان تا به حال ۱۰ تریلیون دلار خرج کرده‌اند تا با این عواقب اقتصادی مقابله کنند. اما این میزان کافی نیست. کریستالینا جورجیوا، مدیرعامل صندوق جهانی پول، دیروز در مقاله‌ای هشدار داد که بحران کنونی می‌تواند ۱۰۰ میلیون نفر را به فقر شدید بکشاند. او تاکید کرد که هدف از خرج‌های انگیزشی دولت باید جلوگیری از نابودن شدن مشاغل و جلوگیری از افزایش نابرابری باشد.

خانم جورجیوا گفت دولت‌ها باید کسب اطمینان کنند که روند احیای اقتصادی با توجه به منافع آحاد جمعیت انجام می‌شود و نه فقط عده‌ای خاص. او مشخصا پیشنهاد داد دسترسی به خدمات درمانی و آموزش بهبود یابد، پاس‌داشت‌های موجود در تغییرات اقلیمی تقویت شوند و فرآورده‌ها و فن‌آوری‌های مالی بیشتر در اختیار خانوارهای کم‌درآمد و شرکت‌های کوچک قرار بگیرند.

صندوق جهانی پول برای نجات جهان از کرونا چه می‌کند؟

انتشار در ایندیپندنت فارسی

تحریم‌هایی که آمریکا علیه ایران اعمال کرده تا همین حالا از قوی‌ترین نمونه‌های تحریم در تاریخ جهان هستند. اما جای گسترش آن‌هاهمچنان باقی است. نمایندگان حزب جمهوری‌خواه امروز (چهارشنبه) لایحه‌ای به مجلس نمایندگان آمریکا می‌برند که تحریم‌ها را نه فقط علیه خود حکومت ایران و رهبرانش که علیه نیروهای نیابتی آن و شرکای تجاری آن افزایش می‌دهد. این بزرگ‌ترین لایحه تا کنونی در این زمینه محسوب می‌شود.

دفتر جو ویلسون، یکی از نمایندگان جمهوری‌خواه حامی این لایحه، به روزنامه «نشنالِ» ابوظبی گفت این لایحه شامل ۱۴۰ تحریم جدید می‌شود که از جمله روسیه و چین را نیز جهت تهدید آن‌ها به عدم همکاری با ایران هدف می‌گیرد.

جمهوری‌خواهان بزرگ‌ترین لایحه تحریم ایران را آماده می‌کنند

انتشار در ایندیپندنت فارسی

سال نفس‌گیر ۲۰۲۰ برای خیلی‌ها بیشتر شبیه فیلم علمی-تخیلی می‌ماند تا دنیای واقعی. این در آمریکا شاید بیش از همه‌جا صدق می‌کند. هنوز تازه در اوایل ماه ششم سال هستیم و سه بحران کشور را فرا گرفته‌اند که دو تا جهانی هستند و یکی مخصوص آمریکا: همه‌گیری کرونا، رکود اقتصادی و حالا بحران سراسری که در پی کشته شدن جورج فلوید به دست پلیس مینیاپولیس درگرفته است.

همه این رویدادها در سالی رخ می‌دهد که سال انتخابات ریاست‌ جمهوری است. آن هم انتخاباتی که از مهم‌ترین‌های تاریخ سالیان اخیر این کشور است، چرا که رئیس‌ جمهوری غیرمعمول مثل دونالد ترامپِ جمهو‌ری‌خواه را داریم که دست به تغییراتی عمده و سیاست‌های غیرمترقبه زده. در ضمن با به ۸۸ سالگی رسیدن روت بِیدر گینزبورگ، رهبر جناح لیبرال در دیوان عالی آمریکا، احتمال درگذشت او مدام بیشتر می‌شود و این‌که رئیس‌ جمهور بعدی چه کسی باشد بر ترکیب دیوان و در نتیجه بر قوانین آمریکا تاثیری دیرپا خواهد گذاشت.

جورج فلوید و انتخابات آمریکا: اعتراضات به نفع کدام نامزد ریاست‌جمهوری تمام می‌شود؟

انتشار در ایندیپندنت فارسی

از اولین تصاویری که به نماد بحران جهانی کرونا بدل شد تصویر مسجدالاحرام خالی از زوار بود. حتی خانه خود خدا هم برای مقابله بشر با این ویروس نو تعطیل شده بود. در ماه گذشته عید پاک مسیحیان را داشتیم که آن نیز می‌بایست در خانه‌ها یا در کلیساهای خالی مثل کلیسای نوتردام پاریس برگزار شود.

اما این روزها موسم رویدادی است که گرچه علاقه‌مندانش به اندازه حج و عید پاک نیستند، اما به اندازه پیروان مذاهب به آن عِرق دارند: جشنواره سینمایی کن.

از سواحل ونیز تا کوه‌های تلوراید: بازگشت جشنواره‌های سینمایی

انتشار در ایندیپندنت فارسی

سوم خرداد، سالگرد آزادی خرمشهر، از آن روزهایی است که اکثریت عظیم ایرانیان اختلافات را کنار می‌گذارند و بیرون کردن نیروهای اشغالگر عراقی از خاک ایران را جشن می‌گیرند. در لبنان روز ۲۵ مه، سالگرد خروج نیروهای اسرائيلی از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰، می‌بایست چنین حکمی داشته باشد. لبنانی‌ها این روز را «عید مقاومت و آزادی» می‌نامند و پایان ۱۸ سال اشغال بخش گسترده‌ای از خاک کشور خود را جشن می‌گیرند. حزب‌الله لبنان در همان سال‌های اول حمله اسرائیل به لبنان با ابتکار دولت نوپای جمهوری اسلامی ایران بنیان نهاده شد و از آن‌جا که در سازماندهی شیعیان جنوب لبنان و مقاومت‌شان علیه اسرائیلی‌ها نقش داشت، طبیعتا با این «عید» ملی تداعی می‌شد. اما آیا حزب‌الله لبنان اکنون بین مردم این کشور همچنان به عنوان نیروی مقاومت و آزادی شناخته می‌شود؟

به نظر می‌رسد پاسخ به این سوال هر روز بیش از پیش منفی می‌شود. همین است که امسال یک شهروند لبنانی که بخشی از پیشینه‌اش فلسطینی است در مقاله‌ای در مجله اینترنتی «+۹۷۲» نوشت: «حزب‌الله زمانی بخاطر اخراج ارتش اسرائيل از جنوب لبنان نیرویی قهرمان تداعی می‌شد. امروز اما این گروه مسئول کشتار تعداد بی‌شماری از سوری‌ها و فلسطینی‌ها است.»

سالگرد خروج اسرائیلی‌ها از لبنان:‌ حزب‌الله، نیروی مقاومت یا سرکوب؟

انتشار در ایندیپندنت فارسی

هفت سال پیش که دولت حسن روحانی سر کار آمد با تغییر روش و جهتِ سیاست خارجه ایران روبرو بودیم. جواد ظریف، وزیر جدید امور خارجه، آمده بود تا آن‌چه در هشت سال پیش تخریب شده بود ترمیم کند. در این راه روابط ایران با برخی از نزدیک‌ترین متحدانش در چند سال گذشته کنار زده شدند. کشورهای چپ‌گرای آمریکای لاتین در بالای این فهرست بودند.

بعد از سال‌ها در صدر قرار داشتن، روابط تهران با آن‌ها حالا به قدری به محاق رفتند که در سال ۲۰۱۴ دیدار با نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، را نه روحانی و یا حتی ظریف که معاون وزیر خارجه، مجید تخت روانچی، انجام ‌داد.

ایران و ونزوئلا: محور استیصال

انتشار در ایندیپندنت فارسی

سال ۲۰۲۰ با بحران‌هایش برنامه میلیون‌ها نفر را به هم ریخته. اندکند کسانی که با وجود تمام مشکلات این سال برنامه‌های خود را مجدانه دنبال می‌کنند.

یکی از آن‌ها آیه هاشم بود، دختر ۱۹ ساله مقیم شهر بِلکبِرن در شمال غربی انگلستان. او دانشجوی حقوق در دانشگاه سالفورد بود و معاون رئيس انجمن حقوق دانشگاه. با کوشش بسیار تازه امتحان‌های سال دوم حقوق را با موفقیت طی کرده بود. عضو هیئت امنای انجمن کودکان محل هم بود. او مصمم بود که امسال هم در درس و فعالیت‌های اجتماعی‌اش موفق باشد و هم گواهینامه رانندگی‌اش را دریافت کند. خانواده و دوستان و آشنایان همه از شور زندگی آیه می‌گویند.

قضیه آیه هاشم: قتل دردناک دختر جوان لبنانی در انگلستان