Skip to content

رقابت نفس‌گیر؛ ماراتن ایران و روسیه بر سر منافع خود در سوریه

  • by

انتشار در ایران‌وایر

خاورمیانه شاید بیشتر از هر منطقه دیگری در جهان پر از اختلاف بین کشورهایش باشد. دو کشور بزرگ آن، ایران و عربستان سعودی، درگیر جنگ سرد با یکدیگرند و هزار بلوک ریزودرشت دیگر در منطقه وجود دارند و همین کار تجارت درون منطقه را دشوار می‌کند. روابط اقتصادی موجود هم اغلب نابرابر، یک‌طرفه و بر بنیان نیازهای جنگی هستند.

نمونه واضح این پدیده روابط اقتصادی بین ایران و سوریه است. تا پیش از سال ۲۰۱۱ علیرغم ۳۰ سال ائتلاف استراتژیک بین ایران و سوریه رابطه اقتصادی چندانی بین دو کشور وجود نداشت؛ اما در این سال اوضاع عوض شد. «بشار اسد»، رییس‌جمهور سوریه، دست به سرکوب متوحشانه خیزش سراسری مردم زد و کشورش را وارد جنگ داخلی کرد. ایران به حامی اصلی او در منطقه بدل شد و این‌ موضوع بنیان رشد روابط اقتصادی دو کشور شد.

رقابت نفس‌گیر؛ ماراتن ایران و روسیه بر سر منافع خود در سوریه

فیلمساز محافظه‌کار،‌ رئیس جدید رسانه‌های جهانی آمریکا، کیست؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

مایکل پَک، فیلمساز محافظه‌کاری که دونالد ترامپ مدت‌ها می‌کوشید به ریاست «آژانس رسانه‌های جهانی آمریکا» منصوب کند، بالاخره با رای مثبت مجلس سنا به این سمت رسید.

رئیس‌جمهوری آمریکا روز پنجشنبه در واکنش به انتصاب موفق پک گفت: «تبریک به مایکل پک! هیچ کس نمی‌داند این چه پیروزی مهمی برای آمریکا است. چرا؟ چون او مدیر صدای آمریکا خواهد بود و همه چیزهای مربوط به آن.»

آقای پک فیلمسازی راست‌گرا است و رسانه‌هایی همچون روزنامه لیبرال‌ماب «نیویورک تایمز» او را از نزدیکان استیو بنون، مشاور جنجالی سابق آقای ترامپ می‌دانند که چهره‌ای از راست افراطی محسوب می‌شود. آقای پک در وب‌سایت خبری «برایبارت» همکاری‌هایی با آقای بنون داشته است.

فیلمساز محافظه‌کار،‌ رئیس جدید رسانه‌های جهانی آمریکا، کیست؟

صندوق جهانی پول برای نجات جهان از کرونا چه می‌کند؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

شیوع ویروس کرونا بحرانی در زمینه بهداشت عمومی بود اما جهان بیش از هر چیز نگران عواقب اقتصادی این بحران است. دولت‌های جهان تا به حال ۱۰ تریلیون دلار خرج کرده‌اند تا با این عواقب اقتصادی مقابله کنند. اما این میزان کافی نیست. کریستالینا جورجیوا، مدیرعامل صندوق جهانی پول، دیروز در مقاله‌ای هشدار داد که بحران کنونی می‌تواند ۱۰۰ میلیون نفر را به فقر شدید بکشاند. او تاکید کرد که هدف از خرج‌های انگیزشی دولت باید جلوگیری از نابودن شدن مشاغل و جلوگیری از افزایش نابرابری باشد.

خانم جورجیوا گفت دولت‌ها باید کسب اطمینان کنند که روند احیای اقتصادی با توجه به منافع آحاد جمعیت انجام می‌شود و نه فقط عده‌ای خاص. او مشخصا پیشنهاد داد دسترسی به خدمات درمانی و آموزش بهبود یابد، پاس‌داشت‌های موجود در تغییرات اقلیمی تقویت شوند و فرآورده‌ها و فن‌آوری‌های مالی بیشتر در اختیار خانوارهای کم‌درآمد و شرکت‌های کوچک قرار بگیرند.

صندوق جهانی پول برای نجات جهان از کرونا چه می‌کند؟

Hotdocs Festival I Mayor (2020): Ramallah, Open City

  • by

Published by Universal Cinema

Among the absurdly bad faith (or shockingly ignorant) arguments made to justify the occupation policies of Israel toward the Palestinian people are those that point out at how vibrant and fun can life be in many of the Palestinian cities under Israeli occupation. How could it be so bad if they post so many cool pictures on Instagram?

You don’t need to buy the racist, pro-occupation arguments to marvel at the vibrancy of life in Palestinian cities. This urban energy is only one aspect of Palestinian resilience in face of adversity and occupation, immortalized in a refrain of a poem by Rafeef Ziadah: “We teach life, sir.”

Hotdocs Festival I Mayor (2020): Ramallah, Open City

Revealed: The Key Role Iran Plays in Syria’s Economy

  • by

Published by IranWire

The Middle East is perhaps the least integrated region in the world. Two of its biggest countries, Iran and Saudi Arabia, are involved in a cold war, and numerous blocks pit countries big and small against each other, making inter-state trade difficult. Where there are close economic ties, the relationships are often massively unequal, one-sided and based on war-driven needs.

A case in point is the economic relationship between Iran and Syria. Before 2011, there were very few economic ties between the two countries despite their 30-year-long strategic alliance. But as Syria’s President Bashar al-Assad brutally cracked down on a nationwide uprising and led his country into a civil war, Iran became his main regional supporter — and economic ties began to develop on that basis.

Revealed: The Key Role Iran Plays in Syria’s Economy

جمهوری‌خواهان بزرگ‌ترین لایحه تحریم ایران را آماده می‌کنند

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

تحریم‌هایی که آمریکا علیه ایران اعمال کرده تا همین حالا از قوی‌ترین نمونه‌های تحریم در تاریخ جهان هستند. اما جای گسترش آن‌هاهمچنان باقی است. نمایندگان حزب جمهوری‌خواه امروز (چهارشنبه) لایحه‌ای به مجلس نمایندگان آمریکا می‌برند که تحریم‌ها را نه فقط علیه خود حکومت ایران و رهبرانش که علیه نیروهای نیابتی آن و شرکای تجاری آن افزایش می‌دهد. این بزرگ‌ترین لایحه تا کنونی در این زمینه محسوب می‌شود.

دفتر جو ویلسون، یکی از نمایندگان جمهوری‌خواه حامی این لایحه، به روزنامه «نشنالِ» ابوظبی گفت این لایحه شامل ۱۴۰ تحریم جدید می‌شود که از جمله روسیه و چین را نیز جهت تهدید آن‌ها به عدم همکاری با ایران هدف می‌گیرد.

جمهوری‌خواهان بزرگ‌ترین لایحه تحریم ایران را آماده می‌کنند

جورج فلوید و انتخابات آمریکا: اعتراضات به نفع کدام نامزد ریاست‌جمهوری تمام می‌شود؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

سال نفس‌گیر ۲۰۲۰ برای خیلی‌ها بیشتر شبیه فیلم علمی-تخیلی می‌ماند تا دنیای واقعی. این در آمریکا شاید بیش از همه‌جا صدق می‌کند. هنوز تازه در اوایل ماه ششم سال هستیم و سه بحران کشور را فرا گرفته‌اند که دو تا جهانی هستند و یکی مخصوص آمریکا: همه‌گیری کرونا، رکود اقتصادی و حالا بحران سراسری که در پی کشته شدن جورج فلوید به دست پلیس مینیاپولیس درگرفته است.

همه این رویدادها در سالی رخ می‌دهد که سال انتخابات ریاست‌ جمهوری است. آن هم انتخاباتی که از مهم‌ترین‌های تاریخ سالیان اخیر این کشور است، چرا که رئیس‌ جمهوری غیرمعمول مثل دونالد ترامپِ جمهو‌ری‌خواه را داریم که دست به تغییراتی عمده و سیاست‌های غیرمترقبه زده. در ضمن با به ۸۸ سالگی رسیدن روت بِیدر گینزبورگ، رهبر جناح لیبرال در دیوان عالی آمریکا، احتمال درگذشت او مدام بیشتر می‌شود و این‌که رئیس‌ جمهور بعدی چه کسی باشد بر ترکیب دیوان و در نتیجه بر قوانین آمریکا تاثیری دیرپا خواهد گذاشت.

جورج فلوید و انتخابات آمریکا: اعتراضات به نفع کدام نامزد ریاست‌جمهوری تمام می‌شود؟

The new man of power in Iran’s parliament

  • by

Published by the Atlantic Council

According to an old dictum, the best leaders are those who don’t ask for the job. By such logic, Mohammad Baqer Qalibaf, the fifty-eight-year-old who became the new speaker of the Iranian parliament on May 28, is not very qualified. The conservative soldier-cum-politician has never hidden his ambitions for power. His ascendancy to the top legislative position in the country comes after three failed runs for the presidency in 2005, 2013, and 2017.

In the complex structures of the Islamic Republic, the vast majority of power is constitutionally bestowed upon the country’s Supreme Leader, which is currently Ayatollah Ali Khamenei, who is also the commander-in-chief and whose appointees vet candidates for all elections except those for local councils. But the three men heading the legislative, judicial, and executive branches of the government still wield much power. The speaker of the parliament is a major political figure who controls his own budget and institutions and has his own diplomatic profile. The wily Qalibaf is expected to use his position even more forcefully than his predecessors and to usher in a transition away from the failed pro-reform presidency of Hassan Rouhani to a new conservative and hardline-dominated era for the Islamic Republic.

The new man of power in Iran’s parliament

از سواحل ونیز تا کوه‌های تلوراید: بازگشت جشنواره‌های سینمایی

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

از اولین تصاویری که به نماد بحران جهانی کرونا بدل شد تصویر مسجدالاحرام خالی از زوار بود. حتی خانه خود خدا هم برای مقابله بشر با این ویروس نو تعطیل شده بود. در ماه گذشته عید پاک مسیحیان را داشتیم که آن نیز می‌بایست در خانه‌ها یا در کلیساهای خالی مثل کلیسای نوتردام پاریس برگزار شود.

اما این روزها موسم رویدادی است که گرچه علاقه‌مندانش به اندازه حج و عید پاک نیستند، اما به اندازه پیروان مذاهب به آن عِرق دارند: جشنواره سینمایی کن.

از سواحل ونیز تا کوه‌های تلوراید: بازگشت جشنواره‌های سینمایی

سالگرد خروج اسرائیلی‌ها از لبنان:‌ حزب‌الله، نیروی مقاومت یا سرکوب؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

سوم خرداد، سالگرد آزادی خرمشهر، از آن روزهایی است که اکثریت عظیم ایرانیان اختلافات را کنار می‌گذارند و بیرون کردن نیروهای اشغالگر عراقی از خاک ایران را جشن می‌گیرند. در لبنان روز ۲۵ مه، سالگرد خروج نیروهای اسرائيلی از جنوب لبنان در سال ۲۰۰۰، می‌بایست چنین حکمی داشته باشد. لبنانی‌ها این روز را «عید مقاومت و آزادی» می‌نامند و پایان ۱۸ سال اشغال بخش گسترده‌ای از خاک کشور خود را جشن می‌گیرند. حزب‌الله لبنان در همان سال‌های اول حمله اسرائیل به لبنان با ابتکار دولت نوپای جمهوری اسلامی ایران بنیان نهاده شد و از آن‌جا که در سازماندهی شیعیان جنوب لبنان و مقاومت‌شان علیه اسرائیلی‌ها نقش داشت، طبیعتا با این «عید» ملی تداعی می‌شد. اما آیا حزب‌الله لبنان اکنون بین مردم این کشور همچنان به عنوان نیروی مقاومت و آزادی شناخته می‌شود؟

به نظر می‌رسد پاسخ به این سوال هر روز بیش از پیش منفی می‌شود. همین است که امسال یک شهروند لبنانی که بخشی از پیشینه‌اش فلسطینی است در مقاله‌ای در مجله اینترنتی «+۹۷۲» نوشت: «حزب‌الله زمانی بخاطر اخراج ارتش اسرائيل از جنوب لبنان نیرویی قهرمان تداعی می‌شد. امروز اما این گروه مسئول کشتار تعداد بی‌شماری از سوری‌ها و فلسطینی‌ها است.»

سالگرد خروج اسرائیلی‌ها از لبنان:‌ حزب‌الله، نیروی مقاومت یا سرکوب؟