انتشار در ایندیپندنت فارسی

شهرام شب‌پره را شاید با چند ترانه شادش بشناسیم اما او در ضمن از مهم‌ترین چهره‌های تاریخ موسیقی پاپ ایران است که بر گوشه گوشه این موسیقی اثر گذاشته. همین است که از او چهره‌ای تاریخی می‌سازد و هنگام گفتگویی کوتاه پیش از آن‌که روی صحنه برود نمی‌دانم از کجا شروع کنم و کدام سوالم را بپرسم. با او باید ساعت‌ها نشست و گفت.

شب‌پره راه طولانی لس آنجلس در غرب آمریکا تا العلا در شمال غربی عربستان سعودی را طی کرده تا به همراه ستارگان دیگری همچون ابی، اندی، لیلا فروهر و شادمهر عقیلی در جشنواره زمستانی طنطوره روی صحنه برود؛ جشنی تاریخی که در آن برای اولین بار ستارگان موسیقی ایرانی در عربستان سعودی اجرا می‌کنند.

«دلم برای خاک ایران تنگ شده» گفت‌و‌گو با شهرام شب‌پره

انتشار در ایندیپندنت فارسی

محمد رسول‌اف، کارگردانی که مجبور بود آخرین فیلمش را به صورت پنهانی و بی‌پروانه بسازد، با همان فیلم به یکی از بزرگ‌ترین افتخارات سینمای جهان رسید. رسول‌اف خود ممنوع‌الخروج است و نتوانست برای نمایش فیلمش به جشنواره برلین سفر کند، اما «شیطان وجود ندارد»، فیلم دو ساعت و نیمه‌ی او که در شکل چهار اپیزود داستانی و با موضوع اعدام ساخته شده، شب گذشته فاتح خرس طلای جشنواره برلین شد.

طبیعی است که شرایط دشوار ساخت و زیست رسول‌اف بیش از هر موضوع دیگری مورد توجه رسانه‌ها قرار بگیرند، اما برای این نگارنده بهترین نکته در مورد «شیطان وجود ندارد» دقیقا این است که می‌توان به آن از زاویه سینمایی نگاه کرد، تمام مشکلات رسول‌اف را از خاطر برد و همچنان فیلم را دوست داشت. این کارگردان را باید مثل جعفر پناهی متعلق به آن چیزی دانست که بهترین اسم برای آن شاید «سینمای زیرزمینی» باشد، یعنی سینمایی که باید دور از چشم مقامات دولتی ساخته شود و فیلمش را مخفیانه به جشنواره‌هایی مثل برلین برساند. اما با دیدن «شیطان وجود ندارد» تصویر هر نوع فضایی به دست می‌دهد مگر فضای زیرزمینی پراختناق. در چهار اپیزود داستانی فیلم که در فضاهایی کاملا مختلف می‌گذرند رسول‌اف نشان داده که می‌تواند موقعیت‌های کاملا متفاوتی را به تصویر بکشد: از زندگی طبقه متوسطی در تهران که با فیلم‌های اصغر فرهادی دیگر برای جهانیان آشنا است؛ تا صحنه‌های تعقیب و گریز پلیسی؛‌ و صحنه‌های زیبای بصری در دل جنگل‌های شمال ایران. رمانتیسیسم انقلابی هم یکی از تم‌های این فیلم کارگردانی است که با این فیلم مثل همیشه شورشی‌ است، اما نسبت به فیلم قبلی‌اش «لرد» هم طغیان‌گرتر است و هم پخته‌تر.

انتشار در ایندیپندنت فارسی

در سه سالی که از ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ می‌گذرد یکی از جدی‌ترین نیروهای کشمکش با او از سویی آمده که برای خیلی‌ها شاید قابل تصور نباشد: جامعه اطلاعاتی آمریکا.

نگاهی به جان رتکلیف، نامزد ترامپ برای ریاست دستگاه اطلاعاتی آمریکا

انتشار در ایندیپندنت فارسی

انتشار در ایندیپندنت فارسی

ایرانیانِ شوخ در برخورد با تلخ‌ترین وقایع هم از طنز استفاده می‌کنند و از ارجاعات فرهنگی مختلف. این بود که امروز کاربری در توییتر نوشته بود: «تو این وضع کرونا من دلم برای چندلر می‌سوزه. احتمالا مونیکا تا الان دهنشو سرویس کرده باشه.»

نکته جالب در این مورد، ارجاع به مجموعه‌ تلویزیونی آمریکایی‌ای است که بیش از ۱۵ سال است پایان یافته اما هنوز مردم در سراسر دنیا آن‌را تماشا می‌کنند و این کاربر ایرانی هم مطمئن است که خیلی از مخاطبانش آن‌را به یاد خواهند داشت. اشاره او به چندلر بینگ و مونیکا گلر، شخصیت‌های سریال تلویزیونی «دوستان» است که از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۴ از شبکه «ان بی سی» آمریکا پخش می‌شد و داستان زندگی عادی شش دوست را تعریف می‌کرد که در نیویورک زندگی می‌کنند. این سریال کمدی با همین چارچوب داستانی ساده موفق شد توجه میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان به خود جلب کند. مردم در سراسر جهان جذب داستان‌های ساده و روزمره شش جوان شدند که در طول این سریال، عاشق می‌شوند، ازدواج می‌کنند، بچه‌دار می‌شوند، شهر عوض می‌کنند، شغل‌هاشان را از دست می‌دهند و سایر اتفاقات معمول زندگی مردم شهرنشین خیلی کشورها.

یکی از محبوب‌ترین سریال‌های جهان: «دوستان» پس از ۱۵ سال بازمی‌گردد

انتشار در ایندیپندنت فارسی

ایالت نوادای آمریکا بیش از هر چیز به شهر لاس وگاس و کازینوهای بی‌پایانش معروف است. این شهر که نماد سرمایه‌داری آمریکایی است اکنون صحنه رویدادی تاریخ‌ساز برای پیروزی سیاستمداری سوسیالیست شده است.

هت‌تریک تاریخی برنی سندرز؛ سومین پیروزی سناتور سوسیالیست

انتشار در ایندیپندنت فارسی

آمریکا شاید تنها کشور جهان است که هیچ محدودیت قانونی در زمینه خرج ثروت شخصی برای کارزارهای انتخاباتی وضع نکرده. ده سال پیش بود که دیوان عالی این کشور در یکی جنجالی‌ترین تصمیم‌های تاریخ آمریکا حکم داد که هرگونه ایجاد محدودیت در این زمینه خلاف اصل آزادی بیان است.

رئيس‌جمهور آمریکا امروز میلیاردری به نام دونالد ترامپ است و حالا که دموکرات‌ها در تکاپوی انتخاب نامزدی هستند که بتواند به مصاف او برود، یکی از ثروتمندین مردان جهان پا پیش گذاشته تا بخشی از بیش از ۶۰ میلیارد دلار ثروت شخصی‌اش را خرج این راه کند.

آیا با پول فراوان می‌توان انتخابات را خرید و رئیس‌جمهور آمریکا شد؟

انتشار در ایندیپندنت فارسی

دیدارهای متعدد وزیر خارجه ایران که معلوم نیست نتیجه‌شان چیست. آه کشیدن اروپایی‌ها از مواضع دولت ترامپ. شاخ به شدن آمریکا با چین. دوباره ماه فوریه فرا رسید و روز جمعه این هفته، که گرچه برای بیشتر مردم دنیا به عنوان روز «ولنتاین» شناخته می‌شود، برای دنیای دیپلماسی بیش از هر چیز روز آغاز همایش امنیتی مونیخ بود؛ مهم‌ترین نشست این‌چنینی در سطح جهان که برای ۵۶مین سال، در هتل قرن نوزدهمی بایریشر هوف در مونیخ برگزار شد. این نشست امروز (یکشنبه) به پایان رسید.

مصاف‌های مونیخ؛ ظریف علیه عربستان، آمریکا علیه چین

انتشار در ایندیپندنت فارسی

اولین نتایج منتشرشده از انتخابات مقدماتی حزب دموکرات در ایالت نیوهمپشر نشان می‌دهد برنی سندرز، سناتور سوسیالیست، در پیش است. سندرز به احتمال بسیار در این ایالت که همسایه ایالت خود او، ورمانت، است پیروز می‌شود.

اولین نتایج ایالت نیوهمپشر:‌ صدرنشینی برنی سندرز

انتشار در ایندیپندنت فارسی

در پی مراسم اسکار معمولا این سوال مطرح می‌شود که برنده واقعی که بود و بازنده‌ها کدام‌ها بودند؟ شب اسکار برای بیشتر فیلم‌ها معمولا مخلوطی از تلخ و شیرین است؛ پیروزی در بعضی جوایز و شکست در برخی دیگر. در پی اسکار ۲۰۲۰ اما به نظر جایی برای شک باقی نمانده. پیروزی‌های پی در پی «انگل»، محصول کره جنوبی و ساخته بونگ جون هو جهانی را مبهوت کرد و حتی خود عوامل فیلم را نیز. بونگ جون هو با هت تریکی خیره کننده سه جایزه بهترین فیلم‌نامه اصلی، بهترین کارگردان و بهترین فیلم بین‌المللی را از آن خود کرد و در لحظه بزرگ آخر، تاج نهایی و تاریخ‌ساز بر سر این درام اجتماعی گذاشته شد: اسکار بهترین فیلم. این اولین فیلم غیرانگلیسی‌زبان در طول تاریخ اسکار است که به این جایزه دست پیدا می‌کند. وقتی به یاد داشته باشیم که آقای بونگ پیش از این نخل طلای جشنواره کن را هم از آن خود کرده است به این نتیجه می‌رسیم که «انگل» شاید پرافتخارترین فیلم کل تاریخ سینما باشد.

در این میان «مرد ایرلندی» آخرین ساخته مارتین اسکورسیزی شاید بزرگ‌ترین بازنده دیشب بود. این فیلم تقریبا چهار ساعته با بازی اسطوره‌هایی همچون رابرت دونیرو، آل پاچینو و جو پشی لابد انتظار داشت دل هالیوود را برباید و جایزه‌ها را درو کند. آکادمی اسکار معمولا به فیلم‌های اینچنینی دل خوشی نشان می‌دهد و برای اسکورسیزی که تا بحال علیرغم چهارده بار نامزد شدن تنها یک بار پیروز شده شاید این امید می‌رفت که با ساختن فیلمی به این بزرگی شب اسکار را مال خود کند. ماه پیش که نامزدها اعلام شدند «مرد ایرلندی» با ۱۰ نامزدی در جایگاهی رفیع قرار گرفت.

مارتین اسکورسیزی، برنده واقعی اسکار ۲۰۲۰؟