انتشار در ایندیپندنت فارسی
یکی از مهمترین معضلات اقتصادی ایران دسترسی نداشتن به میزان قابل توجهی از داراییهای خود است که در طول سالهای مختلف پس از انقلاب در کشورهای مختلف جهان مسدود شده است. طبق تخمینها، این داراییها بین ۱۰۰ تا ۱۲۰ میلیارد دلار است؛ یعنی چیزی برابر با تولید ناخالص داخلی کشوری مثل کویت یا کنیا (و حدود یکششم تولید ناخالص داخلی خود ایران).
تحریم و مسدود شدن داراییهای ایران به همان سالهای آغاز انقلاب بازمیگردد که جمهوری اسلامی ایران با اشغال سفارت آمریکا، رابطه خود با جهان را از همان ابتدا با عناد آغاز کرد. اولین نتیجه این اشغالِ ۴۴۴ روزه، مسدود شدن میلیاردها دلار داراییهای ایران در آمریکا بود. در پی پیمان الجزیره ۱۹۸۱ و آزادی گروگانها، مقدمات آزادسازی این درامدها فراهم شد و دادگاهی هم در لاهه هلند بر پا شد که تا امروز هم پابرجا است و وظیفه آن حل اختلافات مالی ایران و آمریکا است. اما ایران و آمریکا در طول این چهار دهه بارها و بارها درگیر شدهاند تا دولتهای مختلف آمریکا، از کلینتون و اوبامای دموکرات تا بوش و ترامپِ جمهوریخواه، با تحریمهای مختلف به سراغ ایران بیایند که نه تنها منابع کشورمان در آمریکا که منابع آن در سایر کشورها را هم هدف میگیرد.
پولهای مسدودشده ایران: وعدهها و واقعیات