انتشار در ایندیپندنت فارسی تقویم انتخاباتی آمریکا در چند ماهی که بین انتخابات ریاستجمهوری و شروع به کار رئیس جدید فاصله است، پر از «تاریخ»هایی است که در بیشتر دورهها، بیسر و صدا میگذرند. در… «ساحل امن» چیست و بایدن چطور به آن رسید؟
کمتر از یک ماه و نیم به آغاز کار دولت جدید آمریکا به ریاستجمهوری جو بایدن باقی مانده است و این که سیاست خارجه آمریکا چه تغییراتی خواهد کرد، از مهمترین سوالهای امروز واشنگتن است. این سیاست نه فقط توسط بایدن و وزیر خارجهاش، تونی بلینکن، که در تعامل آنها با قوه مقننه آمریکا تعیین خواهد شد. تکلیف یکی از مهمترین چهرههای کنگره آمریکا در زمینه سیاست خارجه، روز پنجشنبه گذشته معلوم شد. جایگاه ریاست کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا به گرگوری میکز، از نمایندگان دموکرات ایالت نیویورک رسید. آقای میکز، که پیش از این سومین نماینده عالیرتبه کمیته محسوب میشد، با رای ۱۴۸ به ۷۸ در میان نمایندگان دموکرات پیروز شد. از آنجا که حزب دموکرات اکثریت مجلس نمایندگان را در اختیار دارد، تنها نمایندگان این حزب هستند که ریاست کمیتههای این مجلس را انتخاب میکنند.
رئیس جدید کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا: طرفدار برجام، متحد اسرائیل
بندر آنتورپ در شمال بلژیک رویدادهای مهمی به تاریخ خود دیده؛ از سال ۱۵۳۱ که اولین بازار بورس جهان را آنجا به پا کردند تا سال ۱۹۲۰ که میزبان المپیک تابستانی بود. هفته گذشته اما این شهر شاهد رویداد مهمی در تاریخ ایران بود: محاکمه اسدالله اسدی، دیپلمات ایرانی که بسیاری مقامات اطلاعاتی اروپایی باور دارند ارشدترین عامل اطلاعاتی جمهوری اسلامی در اروپا بوده است.
جمهوری اسلامی از اولین روزهای آغاز خود دست به ترور و کشتار در خارج از مرزهایش زده است. جای جای دنیا پر از یادواره قربانیان این ترورها است: از مزار شاپور بختیار در گورستان مونپارناسِ پاریس؛ تا مزار فریدون فرخزاد در گورستان شمالیِ بن آلمان؛ و بنای یادبود برای ۸۵ شهروند بیگناهی که در بمبگذاری آمیای بوینس آیرس در سال ۱۹۹۴ جان سپردند.
Fifty days.
That’s what’s left of Donald Trump’s term as president of the United States. The “lame duck” period can make for political drama as leaders attempt to put the final marks on their legacy. Most attempt to achieve something positive.
In 2001, Bill Clinton tried in vain to fast-track a peace deal between Israel and the Palestinians in the last days of his presidency. But Trump being who he is, most of us are worried about the disasters he may cause. Chief among these is confrontation with Iran.
Fakhrizadeh’s assassination throws Biden’s Iran policy into the spotlight
دیهگو آرماندو مارادونا چهارشنبه هفته گذشته، در سن ۶۰ سالگی با مرگش جهانی را در بهت فرو برد. از بهترین فوتبالیستهای تاریخ جهان بود و گوشهای در جهان نبود که طرفدار نداشته باشد. هم بهخاطر بازیاش، هم بهخاطر سیاستورزیهای چپگرایانهاش که او را نزد خیلیها محبوب کرده بود و هم بهخاطر درگیریهایش با ریشسفیدهای جهان فیفا و فوتبال. او در ضمن متعلق به بیش از یک کشور بود. متولد و بزرگشده بوینس آیرس، پایتخت آرژانتین، بود اما شاید در هیچ کجای دنیا اندازه ناپل در جنوب ایتالیا دوستش نداشتند؛ شهری که با ورودش به آنجا، تیم میانهحال آن را به قهرمانی لیگ ایتالیا رساند. همین است که شهردار چپگرای ناپل، لوئیجی ده ماجیستریس، به سرعت نام استادیوم سان پائولوی این شهر را به مارادونا تغییر داد. از بارسلونای اسپانیا که بگذریم، کوبا نیز انگار وطن دوم مارادونا بود. رابطه بسیار نزدیکی با فیدل کاسترو، رئیسجمهور فقید این کشور، داشت و در درمانگاههای آنجا بود که دوران نقاهت و ترک اعتیاد به مواد مخدر را گذراند. روی بازویش تصویر یک آرژانتینی دیگر را خالکوبی کرده بود که او هم کوبا را وطن دوم خود میدانست: ارنستو چهگوارا. در خاورمیانه، فلسطینیها دیدار مارادونا با محمود عباس را به یاد میآورند که در حین آن گفته بود: «من در قلبم فلسطینی هستم.» همین باعث شد خیلیها عکسش را با پرچم فلسطین و این جمله منتشر کنند.
In 2018, Israel’s prime minster, Benjamin Netanyahu, revealed that his country’s forces had seized Iran’s nuclear archives. In an elaborate presentation, Netanyahu revealed a number of details on the military dimensions of Iran’s nuclear program. He spoke of one man in particular: Mohsen Fakhrizadeh.
“Remember this name: Fakhrizadeh,” Netanyahu said.
If anyone doubted that Holocaust denial was a central policy of Iran’s Supreme Leader, Ayatollah Ali Khamenei, he has put those doubts to rest. Take his response to the crisis that erupted in France following the October 16 beheading of Samuel Paty, a middle-school teacher who had shown his students cartoons depicting the Prophet Mohammad. Khamenei waded in with his favorite reaction to any query on freedom of speech. In a letter addressed to the youth of France, Khamenei asked: “Why is it a crime to doubt the Holocaust? Why are people who write about this thrown into jails, but insulting the Prophet is allowed?”
Khamenei knows what he is doing. The poisonous brand of Islamism that he attempts to sell domestically and abroad relies on anti-Semitism and Holocaust denial. This is why Holocaust denial has been not an aberration but a constant in his long political career.
دو سال پیش بود که نخستوزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، اعلام کرد که نیروهای امنیتی کشورش موفق شدهاند بایگانی هستهای ایران را به سرقت ببرند و از اسرار آن باخبر شوند. نتانیاهو هنگام اعلام این خبر بیش از هر کس به نام یک نفر اشاره کرد: محسن فخریزاده. او گفت: «فخریزاده، این نام را به خاطر داشته باشید.»
فردی که نتانیاهو از او صحبت میکرد امروز در آبسردِ دماوند ترور شد. منابع نزدیک به سپاه پاسداران فیلمهایی از ترور او منتشر کردهاند. وزارت دفاع ایران مرگ او را تایید کرده است. این دانشمند مهم هستهای کیست؟
یک نهاد کلیدی دولت فدرال آمریکا که وظیفه دارد پس از محرز شدن برنده انتخابات ریاستجمهوری منابع لازم را در اختیار رئیسجمهور منتخب و تیم او قرار دهد، بالاخره اعلام رای کرد. خانم امیلی مورفی، رئیس «اداره خدمات عمومی» با انتشار نامهای به جو بایدن اعلام کرد که روند رسمی انتقال قدرت آغاز میشود. متن این نامه اول از همه توسط شبکه تلویزیونی «سیانان» منتشر شد.
خانم مورفی در این نامه تاکید کرد که هیچ یک از مقامات دولت دونالد ترامپ او را تحت فشار نگذاشتهاند و علت تاخیر او در اعلام این نتیجه دعاوی حقوقی جاری بوده است که باعث شده به نظر او برنده پیش از این احراز نشده باشد. به نظر میرسد شکست دعاوی متعدد قانونی تیم حقوقی آقای ترامپ در دادگاههای مختلف باعث شده مورفی دست به این حرکت بزند.
در پی درگذشت ولید معلم، وزیر خارجه کهنهکار رژیم بشار اسد در سوریه، تحولاتی در وزارت خارجه این کشور صورت گرفته است که به نظر به نفع جمهوری اسلامی میآیند.
فیصل مقداد که پیش از این چهارده سال معاون وزیر خارجه بود حالا به سمت وزارت خارجه رسیده است. جایگاه معاونت او اکنون به ابراهیم جعفری میرسد، دیپلماتی که در این چهارده سال، سفیر آمریکا در سازمان ملل بوده و حالا باید نیویورک را به مقصد دمشق ترک کند.