انتشار در ایندیپندنت فارسی

حدود یک هفته تا انتخابات آمریکا باقی مانده و بی‌اغراق می‌توان گفت سیاست خارجی امسال کم‌ترین نقش را نسبت به انتخابات‌های نیم‌قرن گذشته دارد. مسائل داخلی آمریکایی‌ها امسال اینقدر وسیع است که بیشتر شهروندان وقتی برای نگرانی در مورد سیاست خارجی کشورشان ندارند. از ویروس کرونا تا وضع بد اقتصاد و بیکاری تا تنش‌های مربوط به نابرابری نژادی در جامعه. از سوی دیگر، حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه و سایر نقاط جهان هم در حال حاضر از نظر تعداد نیروی در حال درگیری به پررنگی سابق نیست.

با این همه شکی نیست که نتیجه انتخابات سوم نوامبر و سیاست‌های متفاوت بایدن و ترامپ بر تمام دنیا تاثیر خواهد گذاشت. این تاثیر شاید در هیچ کجای دنیا به اندازه ایران احساس نشود؛ جایی که ترامپ و بایدن در مورد آن سیاست‌های کاملا متفاوتی دارند. اما پیش‌بینی در سیاست به طور کلی، و روابط ایران و آمریکا به طور مشخص، هیچ‌وقت کار راحتی نیست. بسیاری از عواقب پیروزی ترامپ یا بایدن شاید متفاوت از آن‌چه خیلی‌ کارشناسان انتظار دارند باشند.

دو سناریوی غیر‌قابل پیش‌بینی: ایران و انتخابات آمریکا

انتشار در ایندیپندنت فارسی

تنها ۱۳ روز به مهم‌ترین انتخابات جهان یعنی انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا مانده؛ انتخاباتی که امسال از همیشه جنجالی‌تر و سرنوشت‌سازتر است. میلیون‌ها نفر فی‌الحال رای داده‌اند (گاه پس از ساعت‌ها در صف ایستادن) و میلیون‌ها نفر دیگر هم تا پیش از روز انتخابات رای خواهند داد. حدود ۲۴۰ میلیون شهروند بالای ۱۸ سال آمریکا این اقبال را دارند که سهمی در انتخاب قوی‌ترین سیاستمدار جهان داشته باشند.

نظام انتخاباتی آمریکا اما طوری طراحی شده که بسیاری از این ۲۴۰ میلیون می‌دانند که رای دادن یا ندادن‌شان تفاوت چندانی نمی‌کند. این بدین خاطر است که نتیجه انتخابات از همین حالا در ایالاتی که گرایش بالا به جمهوری‌خواهان یا دموکرات‌ها دارند معلوم است. نظام شمارشی به گونه‌ای است که در تقریبا تمامی ایالات (به جز دو ایالت استثنای مین و نبراسکا) هر نامزدی که برنده اکثریت آرا در یک ایالت شد، کل امتیازهای متعلق به آن ایالت در کالج انتخاباتی را از آن خود می‌کند. کالج انتخاباتی مجموعا ۵۳۸ امتیاز دارد که به نسبت جمعیت بین ایالات مختلف تقسیم می‌شود و هر کس به حداقل ۲۷۰ امتیاز رسید پیروز می‌شود. مجموع امتیازهای هر ایالت برابر با تعداد نمایندگان آن در کنگره است. در نتیجه مثلا دموکرات‌ها حتی اگر تنها ۵۱ درصد آرا در ایالت کالیفرنیا را کسب کنند، تمامی ۵۵ امتیاز کالج انتخاباتی متعلق به این ایالت را مال خود می‌کنند. (برای توضیح ساده ماجرا از لفظ «امتیاز» استفاده کردیم. در واقع اما هر «امتیاز» مترادف با یک فرد اِلِکتور است که به نمایندگی از آرای آن ایالت، وارد کالج انتخاباتی می‌شود و به نامزدی که در آن ایالت برنده شده رای می‌دهد.)

انتخابات آمریکا و ۹ ایالت سرنوشت‌ساز

انتشار در ایندیپندنت فارسی

در ماه مه ۲۰۱۹ پلیس فدرال آمریکا از جنبشی نام برد که می‌تواند دست به ترویسم در خاک آمریکا بزند و «به احتمال بسیار»‌ جنایاتی خشونت‌بار مرتکب خواهد شد. یک سال و اندی بعد، در ژوئیه ۲۰۲۰، مرکز مبارزه با تروریسم وست پوینت (آکادمی نظامی آمریکا) گزارشی مفصل در مورد این گروه منتشر کرد و به چندین مورد از اعمال خشونت‌باری که در طول این مدت مرتکب شده بود اشاره کرد: از قتل تا تلاش به آدم‌ربایی تا حرکات تروریستی. این گزارش تاکید کرد که این جنبش بخصوص خطرناک است چون از زمانی که فردِ مورد نظر با افکار آن اشنا می‌شود تا زمانی که دست به عمل می‌زند شاید تنها چند روز فاصله باشد.

این جنبش نه ربطی به القاعده و داعش داشت و نه به هیچ یکی از جریانات آشنای تروریسم. ریشه‌های آن به تئوری توطئه‌ای برمی‌گردند که از سال ۲۰۱۷ در چت‌روم‌های اینترنتی پا گرفت و حالا نه تنها باعث نگرانی چهره‌های امنیتی آمریکا شده که در بیش از ۷۰ کشور طرفدار دارد. این جنبش «کیو انان» است؛ جنبشی حاشیه‌ای که اکنون به متن آمده و ده‌ها چهره حزب جمهوری‌خواه علنا از آن حمایت می‌کنند؛ جنبشی که به شدت طرفدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، است و از او در سطح چهره‌ای الهی نام می‌برد.

«کیو انان»، جنبشی افراطی که ترامپ را فرستاده خدا می‌داند

انتشار در ایندیپندنت فارسی

چهل و هشت ساعت نبرد برای آزادی بیان. این بهترین توصیف رویدادهای دو روز گذشته است که سه هفته مانده به انتخابات آمریکا سوال‌هایی جدی در مورد قدرت رسانه‌های اجتماعی مطرح کرد. در فاز اول این نبرد، توییتر عقب‌نیشنی کرد.

قضیه از این‌جا شروع شد که روزنامه راست‌گرای «نیویورک پست» مقاله‌ای در مورد هانتر بایدن، پسر جو بایدن، معاون سابق رئیس‌جمهور و نامزد دموکرات‌ها در انتخابات پیش رو، منتشر کرد. بنیان این مقاله (که در ادامه محتوای آن ‌را بازگو می‌کنم) ایمیل‌هایی مربوط به هانتر بایدن بود که این روزنامه از برخی چهره‌های نزدیک به ترامپ دریافت کرده بود. در مورد صحت و سقم ایمیل‌ها و شیوه به دست آمدن‌شان همیشه می‌توان بحث کرد اما دو غول دره سیلیکان، فیس‌بوک و توییتر، جایی برای بحث باقی نگذاشتند. فیس‌بوک ظرف حدود سه ساعت وارد عمل شد و کاری کرد که روند انتشار مقاله کند شود. اما توییتر با این استدلال که اجازه نشر محتوایی را که بر بنیان هک‌ کردن ایمیل باشد نمی‌دهد کلا هرگونه اشاره به این مقاله و انتشار آن ‌را ممنوع کرد. یوتیوب (که متعلق به گوگل است)‌ انتشار ویدئوی مربوط به مقاله را ممنوع نکرد.

عقب‌نشینی توییتر، پیروزی برای آزادی بیان

انتشار در ایندیپندنت فارسی

سن بالای نامزدهای انتخابات ریاست‌جمهوری امسال آمریکا باعث بحث‌وجدل بسیار در مورد سلامتی آن‌ها شده است. در سوی دیگری از دنیا اما سن بالای یک نامزد انتخاباتی معنای دیگری دارد. منظورم انتخابات ریاست‌جمهوری در «جمهوری ترکی قبرس شمالی» (که در جهان فقط توسط ترکیه به رسمیت شناخته می‌شود) است که دور اولش یکشنبه گذشته برگزار شد.

رئیس‌جمهور کنونی قبرس شمالی، مصطفی آکینچی، ۷۲ سال دارد و بدین‌سان از آخرین نسل سیاستمدارانی است که زندگی در قبرسی را به یاد دارند که در آن دو جمعیت اصلی جزیره، یعنی یونانی‌تباران و ترک‌تباران، نه جدا از هم که در کنار هم زندگی می‌کردند. آقای آکینچی متولد بندر لیماسول در جنوب جزیره است؛ طرفه آنجا که رئیس‌جمهور کنونی قبرس، نیکوس آناستاسیادسِ یونانی‌تبار، نیز در روستایی در همان نزدیکی متولد شده است.

انتخابات شمال قبرس:‌ نبرد بر سر آینده جزیره

انتشار در ایندیپندنت فارسی

در روز ۱۲ مارس امسال، قریب هفت ماه پیش، اسدالله اسدی، دیپلمات ۴۹ ساله ایرانی، پس از ماه‌ها حبس مورد بازجویی توسط مقامات پلیس بلژیک قرار گرفت. این جلسه بازجویی ۳۱ دقیقه طول کشید و در طول بیشتر آن اسدی حرف‌های همیشگی مقامات جمهوری اسلامی را تکرار می‌کرد: از تروریست بودن سازمان مجاهدین خلق می گفت و از برحق بودن حکومت ایران. اما در جریان جلسه ناگهان حرف‌هایی به زبان آورد که بازجوها را شگفت‌زده کرد. او رو به بازجوهای پلیس بلژیک گفت، گروه‌های مسلح نه فقط در ایران که در عراق، لبنان، یمن و سوریه نظاره‌گر این روند قضایی هستند و «می‌خواهند ببیند بلژیک از آنها حمایت می‌کند یا نه.» او گفت بلژیکی‌ها نمی‌فهمند که اگر حکم بدی علیه او صادر شود، «چه اتفاقی خواهد افتاد.» این چهره امنیتی دقیقا از کشورهایی نام برده که نیروی قدس سپاه پاسداران به حضور گسترده در آن‌ها معروف است. دیپلماتی که به جرم دست داشتن در دسیسه‌ای تروریستی در اروپا مورد محاکمه بود، حالا ظاهرا تهدید می‌کند که در صورت محکومیت او، این حمله‌ها تکرار می‌شوند.

این اطلاعات را خبرگزاری رویترز بر اساس اسناد پلیس بلژیک منتشر کرده است. اصالت این اسناد به تایید وکیل آقای اسدی رسیده است گرچه این وکیل می‌گوید منظور اسدی بد برداشت شده و او در دادگاه توضیح خواهد داد.

محاکمه در آنتورپ: دیپلمات جمهوری اسلامی متهم به تروریسم

انتشار در ایران وایر

چهل‌ودو سال پیش، ساعت ۶ بعدازظهر چهاردهم مهر ۱۳۵۷ یک فروند بویينگ ۷۴۷ هواپیمایی عراق در «فرودگاه اورلی» پاریس به زمین نشست. هواپیما از بغداد آمده بود و پس از توقفی کوتاه در ژنو سوییس به پایتخت فرانسه رسیده بود. پرواز بغداد-پاریس آن موقع مرتب برقرار بود و این به ظاهر سفری عادی می‌آمد. اما چند مسافر ایرانی سوار بر این بویینگ دوطبقه باعث شدند تا این یکی از مهم‌ترین پروازهای تاریخ خاورمیانه باشد: آیت‌الله «روح‌الله خمینی»، دکتر «ابراهیم یزدی» و دو همراه دیگر. چند دانشجوی ایرانی در فرودگاه انتظار این مسافرین ویژه را می‌کشیدند. روح‌الله خمینی چه‌طور از پاریس سر درآورد؟

آیت‌الله خمینی چه‌طور از پاریس سر درآورد؟