Skip to content

خطر جنگ کوهستانی: درگیری آذربایجان و ارمنستان

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

یکشنبه در بیشتر کشورهای جهان از جمله ارمنستان و آذربایجان روز تعطیلی آخرهفته است؛ روزی آرام به دور از دغدغه‌های معمول. دیروز اما این دو کشور پرتلاطم‌ترین یکشنبه تاریخ چند سال اخیر خود را تجربه کردند. خطر جنگ بار دیگر قفقاز را تهدید می‌کند.

ماجرا از این‌جا شروع شد که صبح یکشنبه جمهوری آذربایجان دست به حملات هوایی و زمینی علیه مناطقی زد که از نظر بین‌المللی جزو خاک این جمهوری به حساب می‌آیند اما قریب سی سال است در اشغال نیروهای ارمنستان هستند. مقامات آذربایجان اعلام کردند که روستاهای قاراخان بیگلی، گروند، گرده‌ریز و عبدالرحمان علیا در استان فضولی را «آزاد» کرده‌اند. مجری تلویزیون آذربایجان هنگام اعلام این خبر با شوق گریه کرد. استان فضولی نام خود را از شاعر شهیر قرن شانزدهم میلادی می‌گیرد که هم به ترکی آذربایجانی شعر می‌گفت و هم به فارسی و البته اهل کربلا بود که آن روزها بخشی از حکومت آق‌قویونلوها و سپس عثمانی‌ها محسوب می‌شد. فضولی یکی از ۱۰ استان (رایون) رسمی آذربایجان است اما بخش اعظم خاک آن از سال ۱۹۹۳ در اشغال ارمنستان است. این منطقه در کنترل «جمهوری آرتساخ» قرار دارد که ارمنی‌ها در منطقه ناگورنو-قره‌باغ اعلام کرده‌اند. هیچ کشوری در جهان (حتی خود ارمنستان) استقلال این جمهوری را به رسمیت نمی‌شناسند گرچه لابی ارمنی‌ها در آمریکا باعث شده بعضی ایالات آمریکا و شهرداری لس‌آنجلس با آن رابطه رسمی داشته‌اند. بیشتر روستاهایی که نیروهای باکو آزاد کرده‌اند خالی از سکنه هستند.

خطر جنگ کوهستانی: درگیری آذربایجان و ارمنستان

گام بعدیِ فلسطین چه می‌تواند باشد؟

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، روز جمعه هفته گذشته در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی کرد. جلو او پلاکاردی گذشته بودند که عبارت روی آن گویای استراتژی اصلی او در ۱۵ سال زمامتش بر فلسطینی‌ها بود: «دولت فلسطین». او در این مدت توانسته است «دولت فلسطین» را به نهادی بدل کند که بیش از هفتاد درصد کشورهای جهان (۱۳۸ کشور) به رسمیت می‌شناسند و این امر از سال ۲۰۱۴ حتی شامل یک کشور مهم اروپای غربی یعنی سوئد نیز می‌شود؛ نهادی که عضو رسمی یونسکو است و به همراه واتیکان، یکی از تنها دو نهادی است که به عنوان «دولت ناظر غیرعضو» در سازمان ملل حضور دارد.

اما معنای واقعی دوران رهبری عباس ۸۴ ساله را باید نه در این عبارت فریبنده، که در یکی از جملاتش بیابیم: «بعد از این همه حرفی که در موارد متعدد زده‌ام، نمی‌دانم دیگر چه می‌توانم بگویم.»

گام بعدیِ فلسطین چه می‌تواند باشد؟

1953 Coup Film Withdrawn Amid Controversy Over False Claim

  • by

Published by IranWire

Few events in modern Iranian history are as well-known as the 1953 coup d’état in which Britain and the United States helped bring down the nationalist government of prime minister Mohammad Mossadegh in Iran.

Most historians have by now reached a consensus over the basic facts of the coup. It was planned by the American and British intelligence agencies and was carried out by an alliance of Iranian military commanders and clerics. But almost 70 years later, new details continue to surface. Just three years ago, for instance, the US finally declassified decades-old material shedding light on Britain’s pivotal role in propelling and planning the operation.

1953 Coup Film Withdrawn Amid Controversy Over False Claim

Iranian Luminaries Join Forces to Say No to China Deal

  • by

Published by IranWire

More than 100 Iranians from around the world have penned a letter to United Nations Secretary General Antonio Guterres, expressing concern about an upcoming deal between Iran and China which they say will erode Iranian sovereignty. The co-signatories are a remarkable group of luminaries from all walks of life: artists, former cabinet ministers, scholars and journalists.

Among them are scholars such as philosopher Ramin Jahanbegloo, political scientist Mehrzad Boroujerdi and historians Touraj Atabaki, Mohamad Tavakolli-Targhi and Camron Amin, the president of the Association of Iranian Studies. There are Ebi and Dariush, easily the two best-known contemporary Iranian pop singers, joined by comedian Maz Jobrani and Oscar-nominated actor Shohreh Aghdashloo. There are several former cabinet ministers in their ranks, including the veteran women’s rights activist Mahnaz Afkhami, who served as a minister without portfolio in charge of women’s affairs from 1975 to 1978, alongside feminist campaigners of more recent years such as Mehrangiz Kar. Politicians of Iranian origin in other countries have also signed, most prominently Ali Ehsassi, a sitting Canadian MP.

Iranian Luminaries Join Forces to Say No to China Deal

از داریوش و ابی تا نماینده مجلس کانادا: «نه» به تفاهم‌نامه ایران و چین

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

داریوش، ابی، پرویز صیاد و فرامز اصلانی؛ علی احساسی، نماینده مجلس کانادا از حزب حاکم لیبرال؛ شهریار آهی، سخنگوی شورای مدیریت گذار، تاریخدانان و دانشوران، رامین جهانبگلو، کامران امین، تورج اتابکی، محمد توکلی ترقی، مهرزاد بروجردی و علی بنوعزیزی؛ شهره آغداشلو، نامزده جایزه اسکار؛ وزرای سابق کابینه، عبدالرضا انصاری، جواد خادم و منوچهر گنجی؛ روزنامه‌نگارانِ ایرانی-کانادایی حسن زرهی و نسرین الماسی. هادی خرسندی و مصطفی عزیزی، از نویسندگان «ایندیپندنت فارسی». این‌ها همه با هم چه وجه مشترکی دارند؟

افرادی که نام بردیم همگی جزو کسانی هستند که روز گذشته با فرستادن نامه‌ای مشترک به آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، شکل‌گیری «اتحاد در برابر تفاهم‌نامه کلی ایران و چین» را همزمان با آغاز مجمع عمومی سازمان ملل اعلام کردند. بین آن‌ها البته حتما تفاوت سیاسی هست. اما مساله منافع ملی مردم ایران باعث شده گرد هم بیایند.

از داریوش و ابی تا نماینده مجلس کانادا: «نه» به تفاهم‌نامه ایران و چین

伊朗各界知名人士对伊中协议说不

  • by

Published by IranWire

来自世界各地的100多名伊朗人士联名致信联合国秘书长安东尼奥·古特雷斯，对伊朗和中国即将达成的一项协议表示担忧。他们说，这项协议将侵蚀伊朗的主权。联名签署人是来自各行各业的知名艺术家、前内阁部长、学者和记者。

其中包括：哲学家Ramin Jahanbegloo、政治学家Mehrzad Boroujerdi、历史学家Touraj Atabaki、Mohamad Tavakolli-Targhi和伊朗研究协会主席Camron Amin等学者；伊朗当代最著名的两位流行歌手Ebi和Dariush，喜剧演员Maz Jobrani和奥斯卡提名演员Shohreh Aghdashloo。几位前内阁部长也在签署人之列，其中包括资深女权活动家马哈纳兹·阿夫卡米(Mahnaz Afkhami)，他在1975年至1978年期间担任过负责妇女事务的无任所部长，和他一起签名的还有近年来的女权运动人士，如梅兰吉兹·卡尔(Mehrangiz Kar)。其他国家的伊朗裔政客也签署了协议，其中最引人注目的是现任加拿大议员阿里•埃萨西。

伊朗各界知名人士对伊中协议说不

پیشتاز برابری؛ نگاهی به زندگی روث بیدر گینزبرگ

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

روث بیدر گینزبرگ هرگز دنیایی را که در آن بزرگ شده بود، فراموش نکرد. در دهه ۱۹۶۰ در دانشکده حقوق هاروارد، او یکی از تنها ۹ دانشجوی زن از میان ۵۵۲ دانشجوی آن سال بود. در میان استادانش حتی یک زن هم نبود. یکی از استادان مرد یک بار آن ۹ دانشجوی دختر را به شام دعوت کرد و از آنها خواست توضیح دهند که چرا خودشان را محق شرکت در کلاس و گرفتن جای مردان می‌دانند. جواب روث خاضعانه بود؛ او گفت چون همسرش وکیل است، دوست دارد کار او را بهتر بفهمد.

پیشتاز برابری؛ نگاهی به زندگی روث بیدر گینزبرگ

Parviz Fattah: The new Ahmadinejad that may be running for president

  • by

Published by IranSource of the Atlantic Council 

No one was prepared for the avalanche of information Parviz Fattah unleashed during a live interview with Iran’s national broadcaster on August 8. The 59-year-old former energy minister named several top political personalities and organizations, including military bodies, who were using Mostazafan Foundation properties, an organization Fattah now heads, without paying proper rent.

Contrary to its humble name, the Mostazafan Foundation—a parastatal behemoth tasked with helping “the oppressed”—is one of the largest commercial enterprises in the Middle East. Its declared assets are over 560 trillion Iranian rials (coming to around $2.4 billion even with today’s low exchange rates). It runs mobile networks, energy companies, hotel chains all over Iran (and even one in Dubai). Unsurprisingly, it has also been a storied den of grift and corruption.

Parviz Fattah: The new Ahmadinejad that may be running for president

نبرد با سوارکاران آخرالزمان: جشن تولد ۷۵سالگی سازمان ملل

  • by

انتشار در ایندیپندنت فارسی

در ژانویه ۲۰۲۰، در حالی که جهان آماده آغاز دهه جدید می‌شد، آنتونیو گوترش، دبیر‌کل سازمان ملل، با سخنانی به این مناسبت از چالش‌های آینده دنیا سخن گفت. پیرمرد سوسیالیست پرتغالی که سومین سالگرد زمامداری خود را نیز جشن می‌گرفت هشدار داد که «چهار سوارکار» در روزهای پیش رو آینده بشریت را تهدید می‌کنند. اشاره او به آن «چهار سوارکار آخرالزمان»‌ بود که در آخرین فصل انجیل، مکاشفه یوحنا، ظاهر می‌شوند. چهار سوارکاری که گوترش از آنها می‌گفت، اما از این قرار بودند: «تنش‌های ژئوپلیتیک، بحران اقلیمی، سوءاعتماد جهانی، جنبه تاریک فن‌آوری.»

آیا او مبالغه می‌کرد؟ آیا صحبت از آخرالزمان و بحران کار همیشگی رهبران اغراق‌گر سازمان ملل نیست؟

نبرد با سوارکاران آخرالزمان: جشن تولد ۷۵سالگی سازمان ملل

اليسار الاشتراكي بإيران في القرن الواحد والعشرين

  • by

Published by Independent Arabic

مثل معظم دول الشرق الأوسط يتمتع اليسار الماركسي والتيار الاشتراكي بباع طويل في إيران، نستطيع القول إن اليسار إلى جانب القوميين والإسلاميين كان إحدى القوى الثلاث المهمة في إيران الحديثة، ولا نعتزم هنا سرد تاريخ اليسار الإيراني ومنظماته العديدة وسرد انتصاراته وهزائمه في القرن الماضي. لكن هذا المقال جزء من سلسلة مقالات عن المعارضة للجمهورية الإسلامية، وهنا أريد أن أعرّف التيارات اليسارية في المعارضة الإيرانية، وأطرح السؤال: هل ستكون قادرة على لعب دور في مستقبل إيران أم لا؟.

تعاني المعارضة الإيرانية عموماً من انعدام التنظيم، لكن تلك المشكلة لدى اليساريين بشكل خاص. مشكلة اليسار ليست في عدم وجود منظمات، بل الواقع في وجود عدد لا يحصى من المنظمات والكيانات التي نتجت عن فروع متعددة.

اليسار الاشتراكي بإيران في القرن الواحد والعشرين