نصرانیهای ایرانزمین؛ برگهایی از داستان مسیحیان ایران
انتشار در ایندیپندنت فارسی
حدود دو هزار سال پیش، در اورشلیم، در هر معبر و کوچه این شهر مقدس ولایتِ «یهودیه» امپراتوری روم جشن و سرود برقرار است؛ موسمِ «عید هفتهها»ی یهودیان یا همان شاووعوت است. مثل بیشتر جشنهای مذهبی، این عید هم دو مناسب دارد: یکی به بار نشستن خرمن و دیگری سالگرد وقتی که حضرت موسی از طرف پرودرگار کتاب مقدس تورات را به قوم بنی اسرائیل که در کوه سینا گرد آمده بودند اعطا کرد. گروهی از مردم اما حال و روز دیگری دارند. آنان پیروان پیامبر نوینی هستند که دقیقا ۵۳ روز پیش به صلیب کشیده شده و دقیقا پنجاه روز قبل رستاخیزی معجزهوار از سر گذرانده.
حالا در این روز شاووعوت، پرودگار از طریق روحالقدس بر گروهی از این حواریون – که در اورشلیم گرد آمدهاند، نزول میکند تا تاریخ دیانتی جدید آغاز شود. زین پس این روز موسم عیدی جدید میشود: عید پنجاهه مسیحیت یا، به زبان یونانی، پنطیکاست.
